بچه‌دهی

به عملی گفته می‌شود که طی آن کندو احساس نیاز به تولید ملکه جدید و تقسیم شدن می‌کند به این صورت که پس از تولد ملکه جدید ملکه قبل به همراه نیمی از جمعیت کندو را ترک کرده و روی شاخه یا محلی نزدیک به کندو برای  مدت کمی مستقر شده سپس آن محل را به فاصله طولانی و به عنوان محل ثابت برای همیشه ترک میکنند.

نشانه بچه‌دادن کندو

• در اطراف شان به خصوص قسمتهای زیرین قابهای حاوی نوزاد، شاخون‌های متعددی دیده می‌شود
• ملکه تخمریزی را قطع کرده تا آماده‌ی پرواز و ترک کلنی شود
• شربت و کیک در کندو مصرف نمیشود

اکثر زنبورداران رفتار بچه دهی را یک عمل مثبت دانسته و از آن برای تکثیر کلنی استفاده می‌کنند اما این یک رفتار کاملا تضعیف‌کننده برای کندو به حساب می‌آید زیرا باعث کاهش جمعیت و کاهش عملکرد راندمان کندو می‌شود و همچنین ایجاد کننده استرس و شرایط ناپایدار در کندو می‌باشد.

زنبور کارگر بیشترین تعداد جمعیت کلنی را دارد و 2n  کروموزومی و ماده می باشد.

این زنبور در ابتدای تولد و دوره لاروی 3 روز اول از ژل رویال تغذیه شده و مابقی عمر خود را از عسل و گرده تغذیه می کند.

طول عمر آن در فصل فعالیت تا 45  روز و در فصل زمستان تا 6 ماه می باشد.

کلیه وظایف کندو از جمله:

• نظافت(از سن 1 تا 3 روزگی پس از تولد)
• تغذیه لاروهای پیر(از سن 3 تا 6 روزگی)
• تغذیه لاروهای جوان(از سن 6 تا 12 روزگی)
• مراقبت از ملکه، تبدیل شهد به عسل و تبدیل گرده به نان گرده، تولید بره موم، ترشح موم و ساخت سلولهای مومی، خارج کردن اجساد و مواد زائد از کندو، مراقبت، تغذیه و دفع فضولات ملکه ( در سن 12 تا 18 روزگی)
• دفاع از کلنی( در سن 18 تا 21 روزگی)
• خروج از کندو و جمع آوری شهد ، گرده، صمغ ، آب( 21 تا 45 روزگی)

بر عهده زنبور کارگر میباشد