گرده گل

در تعریفی ساده گرده گل همان دانه های رنگارنگ روی گیاهان هستند که بدلیل غنی و کامل بودن از لحاظ غذایی وظیفه بارور کردن گیاه را دارند و به انگلیسی به آن Pollen یا Bee Pollen گفته می‌شود. پزشکان و متخصصان آن را به عنوان یک غذای فوق‌العاده و کامل، به دلیل ترکیبات غنی از مواد مغذی آن که شامل توکوفرول، نیاسین، تیامین، بیوتین، اسید فولیک، پلی فنول‌ها، رنگدانه‌های کاروتنوئیدی، فیتواسترول‌ها، آنزیم‌ها و کوآنزیم‌ها است، معرفی می‌کنند.

خواص گرده گل برای سلامتی

تحقیقات زیادی در مورد فواید و کاربردهای گرده زنبور عسل برای سلامتی انجام شده است، اما شایان ذکر است که اکثریت بزرگی از این مطالعات فقط بر روی حیوانات آزمایش شده‌اند. به علاوه، برخی از آن‌ها مطالعات اولیه هستند و هنوز باید آزمایشات بالینی بیشتری برای اثبات آن‌ها انجام شود. برخی از این فواید عبارتند از:

1.آنتی اکسیدان قوی

2.تسکین علائم آلرژی

3.مفید برای کبد

4.مفید برای پوکی استخوان

5.محافظت در برابر بیماری‌های قلبی

6.تسکین علائم پساقاعدگی

7.افزایش انرژی و طول عمر

8.دارای ترکیبات ضد‌سرطانی

9.مفید برای پروستات

نحوه مصرف گرده گل

گرده گل زنبور عسل معمولاً به سه شکل گرانول =دانه های ریز، کپسول و قرص‌های جویدنی برای مصرف موجود است. این که چه شکل از آن و چه میزان مصرف آن برای شما مناسب است، بستگی به هدف مصرف شما دارد.

قبل از مصرف برای بار اول، بهتر است مقدار کمی از آن را تست کنید تا مطمئن شوید به آن حساسیتی ندارید.

گرده گل زنبور عسل را می‌توانید به معنای واقعی کلمه در هر چیزی مخلوط کرده و آن را مصرف کنید. می‌توانید آن را با غلات، گرانولا، ماست و حتی سس سیب مخلوط کنید. روش دیگر مصرف برای جذب پروتئین و مواد معدنی گرده گل زنبور عسل این است که آن را با اسموتی پروتئینی صبحگاهی خود همراه با میوه، یک نوشیدنی سبزی و ترکیب اسیدهای چرب ضروری مفید ترکیب کنید.

در نهایت به سلیقه شخصی شما بستگی دارد که چگونه گرده گل خود را مصرف کنید. بسیار متنوع است و می‌توان آن را بجوید، با هر چیزی مخلوط کرده و مصرف کنید، آن را پودر کنید یا به سادگی بخورید. مهمترین چیز این است که آن را به بخشی از تغذیه روزانه خود تبدیل کنید، سپس مشاهده خواهید کرد که بهترین تصمیم و انتخاب شما برای مصرف روزانه در رژیم غذاییتان خواهد بود.

چسب زنبور عسل(بره موم)

مخلوطی از بزاق زنبور عسل، موم زنبور عسل و موادی از گیاهان و درختان است.

زنبورها از بره موم یا “چسب زنبور عسل” به عنوان درزگیر برای کندو استفاده می‌کنند. در طول تاریخ، انسان‌ها از آن به صورت موضعی یا به عنوان مکمل خوراکی استفاده می‌کرده‌اند.

تاریخچه استفاده از بره موم

بره موم سابقه‌ای طولانی در استفاده دارویی دارد که به 350 سال قبل از میلاد مسیح یعنی زمان ارسطو برمی‌گردد. یونانیان از بره موم برای درمان آبسه استفاده کرده‌اند. آشوری‌ها از آن برای التیام زخم‌ها و تومورها استفاده می‌کردند. همچنین مصریان از آن برای مومیایی کردن مردگان استفاده می‌کردند. امروزه بره موم هنوز کاربردهای دارویی زیادی دارد، اگرچه اثر بخشی آن فقط برای چند مورد از آن‌ها به اثبات رسیده است.

بره موم به طور گسترده‌ای در لوازم آرایشی و بهداشتی و در غذاها و نوشیدنی‌های بهداشتی استفاده می‌شود. به صورت تجاری به شکل کپسول، محلول‌های دهان شویه، کرم‌ها، قرص‌های پاستیل گلو، پودر و همچنین در بسیاری از محصولات تصفیه شده‌ای که موم از آن‌ها جدا شده است، موجود است.

ترکیبات بره موم

بره موم حاوی پلی فنول‌هایی مانند فلانوئیدها است که نوعی آنتی اکسیدان است که از جمله مهم‌ترین ترکیبات آن محسوب می‌شوند. فلاونوئیدها به معنای ترکیبات گیاهی است که دارای سطوح بالایی از فعالیت‌های آنتی اکسیدانی هستند. فنولیک‌ها ترکیباتی هستند که توسط گیاهان تولید می‌شوند و از گیاه در برابر استرس اکسیداتیو محافظت می‌کنند. هم فلاونوئیدها و هم فنولیک‌ها در بیشتر میوه‌ها و سبزیجات یافت می‌شوند و به بسیاری از مزایای سلامتی موجود در رژیم‌های غذایی گیاهی نسبت داده شده‌اند.

از دیگر ترکیبات مهم در بره موم آنزیم‌های موجود در آن هستند که ترکیبی از ترشحات بزاق و مواد آنزیمی هستند. این ترکیبات باعث تسریع واکنش‌های مختلف آنزیمی، تقویت متابولیسم سلول‌ها، بهبود جریان گردش خون و همچنین تشکیل رشته‌های کلاژن می‌شود.

بره موم دارای ماهیتی چربی طور یا سخت و شکننده است و با حرارت دادن نرم، انعطاف‌پذیر، صمغی و بسیار چسبنده می‌شود. دارای بوی معطر و مطبوع است و رنگ آن از سبز زرد تا قرمز و تا قهوه‌ای تیره بسته به منبع و سن و منشاء رزین‌ها، از زرد تا قهوه‌ای تیره نیز متغیر است. اما حتی بره موم شفاف و بی‌رنگ هم وجود دارد.

بره موم در دمای 25 تا 45 درجه سانتی‌گراد ماده‌ای نرم، انعطاف‌پذیر و چسبنده است. با این حال در حالت یخ زده سخت و شکننده می‌شود و حتی در دماهای بالاتر نیز شکننده خواهد بود. در دمای بالای 45 درجه سانتیگراد، به طور فزاینده‌ای چسبناک و ژله‌ای می‌شود.

تولید عسل

عسل از جمع‌آوری شهد گیاهان آغاز می‌شود. عسل را می‌توان از زنبورهای وحشی یا از کندوهای اهلی جمع‌آوری کرد. به ‌این ‌صورت که زنبور عسل، شهد شیرین را از جام گل‌ها جمع می‌کند و با تغییر ساختار آن‌ها، شهدها را به شکل محلولی عالی، غلیظ و پرانرژی درمی‌آورد. به‌طور متوسط یک کندو سالانه حدود 30 کیلوگرم عسل تولید می‌کند.

برای جمع‌آوری عسل از یک کندو، زنبورداران معمولاً از دود استفاده می‌کنند. سپس شانه‌های کندو برداشته شده و عسل آن توسط دستگاه استخراج عسل یا همراه با خود شانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. عسل معمولاً فیلتر می‌شود تا موم و سایر بقایای آن پاک شود. قبل از اختراع کندوهای دست‌ساز، زنبورهای عسل اغلب قربانی جمع‌آوری عسل می‌شدند.

زنبورداران قبل از جمع‌آوری عسل، اطمینان حاصل می‌کنند که زنبورهایشان غذای کافی برای زنده ماندن در زمستان را دارند و این کار را با گذاشتن مقداری عسل در کندوی عسل یا با تهیه آب قند یا شکر کریستالی یا کیک عسل برای آن‌ها انجام می‌دهند. مقدار مواد غذایی لازم برای زنده ماندن در زمستان به نوع زنبور و طول و شدت زمستان‌های آن منطقه بستگی دارد.

ویژگی های عسل

ویژگی مهم عسل آن است که در طولانی مدت فاسد نمی‌شود. همچنین از عسل می توان برای نگهداری بعضی موادغذایی نیز بهره برد. برای مثال انواع میوه جات را با آن مخلوط می‌کنند و هر چند روز یک بار آن را وارونه می‌کنند تا عسل به همه جای آن برسد و بدین طریق میوه تا یک سال فاسد نمی‌شود.  دیگر آن که این ماده فقط در صورتی ارزش غذایی خود را از دست می‌دهد که بیش از ۶۰ درجه سانتی گراد حرارت ببیند.

وزن مخصوص عسل در دمای ۲۰ درجه سلسیوس حدود 4/1 – 42/1 و pH  متوسط آن در حدود 9/3 است، اما بسته به شرایط این عدد می تواند بین 4/3 تا 1/6 متغیر باشد.

ویژگی دیگر عسل این است که با وجود این که عسل یک ماده اسیدی است، ولی به علت شیرینی خاص، طعم ترش آن محسوس نیست.

ترکیبات عسل

ترکیبات و نوع عسل، بسته به نوع تغذیه زنبورعسل و نوع گل‌های مورد استفاده، متفاوت است. درصد آب موجود در عسل‌ها، به شرایط اقلیمی و میزان رطوبت منطقه بستگی دارد. در مناطقی که میزان رطوبت هوا بالاتر است، درصد آب عسل بیشتر است. برای مثال عسل‌های شمال مثل عسل مرکبات درصد رطوبت بالاتری دارند. درصد آب عسل با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه استقرار کندوها، می‌تواند تا حدود ۲۵ نیز بالا رود.

تولید عسل توسط زنبور در دو مرحله صورت می پذیرد. در مرحله اول، زنبورها آب را از محلول رقیق شهد که به طور متوسط 60 درصد است، جدا می کنند. در مرحله دوم، نیز ساکاروز که قند عمده شهد است با فعالیت آنزیمی زنبورها به دکستروز، لوولوز و قندهای دیگر تبدیل می شود. درنتیجه محلول مغذی غلیظی از قندهای ساده که مواد حل شده آن بیش از مواد حل نشده آن ها است، به نام «عسل» به وجود می‌آید.

عسل‌، دارای منابع گیاهی متفاوت و نیز دارای رنگ و طعم متفاوت بوده و عمدتا حاوی انواع قندها (ساکاروز، لوولوز، دکستروز، مالتوز و غیره) و نیز حاوی پیگمان ها، مواد معطر و خوشبوکننده و هم چنین املاحی نظیر سدیم، گوگرد، منیزیوم، فسفر، کلر، پتاسیم، سیلیسیوم و غیره و نیز آنزیم هایی همچون دیاستاز، گلوکز اکسیداز، کاتالاز، فسفاتاز و انورتاز و همچنین حاوی ویتامین‌هایی مثل پرودوکسین، فولیک اسید و غیره می‌باشند.

میزان املاح معدنی در انواع مختلف عسل متفاوت است و معمولا عسل‌های تیره، املاح معدنی بیشتری دارند که مهم‌ترین آن‌ها کلسیم، پتاسیم، سدیم، منگنز، آهن، مس، فسفر، منیزیم و گوگرد است.  عسل همچنین دارای انواع پروتئین، اسیدهای آمینه، اسیدهای آلی مثل اسید فرمیک و مشتقات کلروفیل می باشد.

ترکیبات عسل

ترکیبات و نوع عسل، بسته به نوع تغذیه زنبورعسل و نوع گل‌های مورد استفاده، متفاوت است. درصد آب موجود در عسل‌ها، به شرایط اقلیمی و میزان رطوبت منطقه بستگی دارد. در مناطقی که میزان رطوبت هوا بالاتر است، درصد آب عسل بیشتر است. برای مثال عسل‌های شمال مثل عسل مرکبات درصد رطوبت بالاتری دارند. درصد آب عسل با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه‌ی استقرار کندوها، می‌تواند تا حدود ۲۵ نیز بالا رود.

تولید عسل توسط زنبور در دو مرحله صورت می‌پذیرد. در مرحله اول، زنبورها آب را از محلول رقیق شهد که به طور متوسط 60 درصد است، جدا می‌کنند. در مرحله دوم، نیز ساکاروز که قند عمده شهد است با فعالیت آنزیمی زنبورها به دکستروز، لوولوز و قندهای دیگر تبدیل می‌شود. درنتیجه محلول مغذی غلیظی از قندهای ساده که مواد حل شده آن بیش از مواد حل نشده آن‌ها است، به نام «عسل» به وجود می‌آید.

منابع گیاهی

عسل‌، دارای منابع گیاهی متفاوت و نیز دارای رنگ و طعم متفاوت بوده و عمدتا حاوی انواع قندها (ساکاروز، لوولوز، دکستروز، مالتوز و غیره) و نیز حاوی پیگمان‌ها، مواد معطر و خوشبوکننده و هم چنین املاحی نظیر سدیم، گوگرد، منیزیوم، فسفر، کلر، پتاسیم، سیلیسیوم و غیره و نیز آنزیم‌هایی همچون دیاستاز، گلوکز اکسیداز، کاتالاز، فسفاتاز و انورتاز و همچنین حاوی ویتامین‌هایی مثل پرودوکسین، فولیک اسید و غیره می‌باشد.

املاح معدنی

میزان املاح معدنی در انواع مختلف عسل متفاوت است و معمولا عسل‌های تیره، املاح معدنی بیشتری دارند که مهم‌ترین آن‌ها کلسیم، پتاسیم، سدیم، منگنز، آهن، مس، فسفر، منیزیم و گوگرد است. عسل همچنین دارای انواع پروتئین، اسیدهای آمینه، اسیدهای آلی مثل اسید فرمیک و مشتقات کلروفیل می باشد.

ویژگی ظاهری عسل طبیعی

برخی معتقدند که ویژگی ظاهری می تواند شاخصه ای بر کیفیت عسل باشد. اما باید به شما بگویم که عسل چه طبیعی باشد و چه تقلبی اولین نکته ای که در آن رعایت می‌شود حفظ ویژگی های ظاهری محصول است .

ویژگی ظاهری عسل های طبیعی با یکدیگر متفاوت است و دلیلی بر اصل یا تقلبی بودن عسل نیست

همان طور که گفته شد، برخی معتقدند که ویژگی ظاهری عسل می‌تواند شاخصه‌ای برای تعیین کیفیت عسل باشد. اما باید به شما بگویم که عسل چه طبیعی باشد و چه تقلبی اولین نکته ای که در آن رعایت می شود حفظ ویژگی های ظاهری محصول است .

لذا در این مقاله به چند ویژگی عسل می پردازیم:

•  رنگ عسل
• طعم و بوی عسل
• غلظت عسل

رنگ عسل

رنگ عسل های مختلف با توجه به گونه گیاهی متفاوت می‌باشد و از رنگ کاهی تا رنگ قهوه ای تیره متغیر می‌باشد.همچنین ممکن است عسل مربوط به یک نوع گونه گیاهی باشد اما با توجه به منطقه برداشت رنگ آن متغیر است .

برای مثال عسل گون از رنگ طلایی تا عسلی تیره  متفاوت است .

رنگ عسل کنار قهوه ای تیره است .

نکته جالب توجه آن است که هرچه رنگ عسل تیره تر باشد یعنی مواد معدنی آن بالا تر است.

عسل هایی که از مناطق گرمسیری برداشت می شوند نسبت به عسل های همان گونه گیاهی در مناطق معتدل و مرطوب تیره تر می باشند.

طعم و بوی عسل

طعم و بوی عسل یکی از ویژگی‌های خاص عسل است،عطر و طعم  عسل با منشا گیاهان مختلف متفاوت می باشد و شما فقط در صورتی میتوانید تفاوت آن را احساس کنید که:

1. عسل خور قهاری باشید .

2. چند عسل مختلف را در کنار هم گذاشته و با تست تفاوت آن را احساس کنید.

غلظت عسل

میانگین رطوبت عسل 17/5 الی18/5 می باشد و یک ویژگی مهم در تعیین کیفیت عسل است. عسلی که در مناطق گرمسیری تولید می‌شود نسبت به عسلی که در مناطق مرطوب تولید می شود دارای رطوبت کمتری می‌باشد و از لحاظ کیفی بالاتر است.

هرچه رطوبت عسل بالاتر برود احتمال تخمیر شدن و از دست دادن کیفیت آن بیشتر می‌شود.

نکته ای که باید به آن توجه ویژه داشت این است که به هیچ وجه از ویژگی های ظاهری عسل، نمیتوان به اطمینان قطعی از کیفیت آن رسید . تنها با آزمایش نمونه عسل و برآورد شاخصه های آزمایشگاهی میتوان به طور قطع کیفیت یک عسل را تایید نمود.

چرا به ژل رویال اکسیر جوانی می‌گویند؟

ژل رویال یا همان اکسیر جوانی، در واقع شیر زنبور عسل است که از غدد شیری زنبور عسل ترشح می‌شود. این ماده شگفت انگیز سرشار از آنتی اکسیدان، اسید آمینه، ویتامین ها، مواد معدنی و مواد فرار است که تمامی مایحتاج سلولها را در اختیار آنها قرار داده و به این صورت مانند یک اکسیر برای جوان‌سازی سلولها عمل کرده و فعالیت سیستم‌های بدن را اصلاح می‌نماید.

ما برای کسب هر کدام از این مواد توسط سلولهای بدن و بهبود عملکرد، نیاز به مصرف سبزیجات، پروتئین، غلات و … داریم در حالی که ژل رویال خود به تنهایی شامل تمامی مواد مورد نیاز سلول‌ها می‌باشد و برای به دست آوردن آنها نیازی به دریافت مواد غذایی متعدد و یا انجام سوخت و ساز در بدن نمی‌باشد.

برای پی بردن به راز ژل رویال فقط کافیست به تفاوت‌های موجود در زنبور کارگر و ملکه زنبور عسل اشاره کنیم.

تفاوت ملکه زنبور عسل و زنبور کارگر در چیست؟

برای پی بردن به راز ژل رویال فقط کافیست به تفاوت‌های موجود در زنبور کارگر و ملکه زنبور عسل اشاره کنیم. اختلاف سن زنبور کارگر و ملکه و عملکرد آنها در کلنی بسیار جالب و قابل تفکر است. این تفاوت‌ها در حالیست که تخم زنبور کارگر و ملکه از لحاظ ژنتیکی کاملا مشابه می‌باشند و دلیل ایجاد این اختلاف عملکرد و طول عمر تنها به دلیل تفاوت تغذیه آنها با ژل رویال می‌باشد.

تفاوت‌های ملکه و زنبور کارگر

1. ملکه در شرایط فعالیت 2 سال و در شرایط آزمایشگاهی و عدم فعالیت 8 سال عمر می‌کند.

در حالی که زنبور کارگر در بهترین شرایط نهایتا 6 ماه قدرت زندگی دارد و در زمان اوج فعالیت نهایتا 45 روز عمر می‌کند.

2. ملکه قدرت انجام پرواز جفت‌گیری را دارد و می‌تواند اسپرم 8 الی 10 زنبور نر را داخل کیسه ذخیره اسپرم خود نگه دارد.

در حالی که زنبور کارگر توان جفت‌گیری ندارد.

3. ملکه دارای هزاران لوله تخمگذار است.

در حالی که زنبور کارگر نهایتا 8 لوله تخمگذار دارد.

4. ملکه زنبور عسل روزانه تا 2 برابر وزن خود تخمگذاری میکند، یعنی روزی 1000 الی 1500 عدد تخم، در حالی که زنبور کارگر فقط به تعداد محدود تخم نر می‌گذارد، آن هم در شرایط عدم حضور ملکه.

عملکرد معجزه آسای ژل رویال به ترکیبات شگفت انگیز ژل رویال یا هماه شاه انگبین باز میگردد، که در ادامه به آنها می‌پردازیم.

شما میتوانید مقالات مرتبط با ژل رویال را نیز مطالعه کنید.

عسل تقلبی چیست؟

به چه عسلی تقلبی گفته می‌شود؟

آیا عسل تقلبی خاصیتی ندارد؟

عسل‌ها را می‌توان به چند گروه تقسیم کرد. عسل تقلبی تعریف‌های متفاوتی دارد. در مجموع می‌توان عسل را از لحاظ تقلبی یا اصل بودن به سه گروه مختلف تقسیم نمود.

1. عسل طبیعی با خاصیت درمانی

2.عسل تغذیه‌ای

3. عسل نیمه تغذیه‌ای

4. عسل تقلبی

عسل طبیعی

به محصولی گفته می‌شود که زنبورهای عسل برای تولید آن شهد را از روی گل‌ها جمع‌آوری نموده و به کندو انتقال می‌دهند. برای تولید عسل طبیعی در کندو، زنبورهای عسل، شهد خام را بدون اضافه شدن هیچ ماده دیگری به عسل تبدیل کرده و محصول نهایی، عسلی است دارای خاصیت درمانی با ویژگی‌های مختص گیاه مولد شهد.

عسل تغذیه‌ای

عسل تغذیه‌ای به عسلی گفته می‌شود که برای تولید آن، زنبوردار به جای شهد و جابجایی کندوها به مناطق مختلف، با استفاده از شکر شربت غلیظ تهیه و در اختیار جمعیت کندو قرار می‌دهد. زنبورهای عسل به جای جمع‌آوری شهد از طبیعت، شربت را به داخل حجره‌های شش ضلعی مومی انتقال داده و به عسل تبدیل می‌کنند.

عسل نیمه تغذیه‌ای

این نوع عسل زمانی تولید می‌شود که کلنی‌های زنبورعسل در طبیعت شهد جمع آوری کرده و آن را به عسل تبدیل نموده‌اند، اما برای تکمیل ظرفیت سلولها، و بسته شدن حجره‌های حاوی عسل مقداری شربت غلیظ شده شکر به کندو داده می‌شود. در نهایت عسل طبیعی و عسل تولید شده از شربت شکر با هم ذخیره و همزمان از کندو استخراج می‌شوند. ساکارز موجود در عسل در این نوع عسل گاهی اشتباه و گویای عسل طبیعی است. برای اطمینان از خالص بودن عسل نوع گیاه موجود در طبیعت مهم است، زیرا  علی رقم طبیعی بودن، با توجه به منبع تغذیه زنبورها، عسل‌های طبیعی هر کدام دارای درصد ساکارز مختصی می‌باشند.

عسل تقلبی

عسل‌های تقلبی دو دسته هستند. اما منبع تولید آنها از قندهای شکسته‌شده شیمیایی است که خاصیت سرطان‌زایی داشته و برای سلامتی بسیار مضر می‌باشد.

1.عسل دست‌ساز

2. عسل تولید شده در کندو با قندهای مضر

عسل دست‌ساز

در تولید عسل دست‌ساز، زنبورعسل و هیچ نوع زنبور دیگری دخالتی نداشته و کاملا خارج از فضای کندو تولید می‌شود. ظاهر این عسل کاملا شبیه به عسل طبیعی است اما طعم آن کاملا متفاوت است.

عسل تولیدشده در کندو با قندهای مضر

برای تولید این نوع عسل از قندهای ساده مثل گلوکز و فروکتوز استفاده می‌شود. این قندهای صنعتی با استفاده از حرارت یا آنزیم‌ها از نشاسته ذرت یا سیب زمینی یا مواد دیگر به دست آمده و به شدت سرطان‌زا می‌باشند. متاسفانه با تغذیه زنبورها با این نوع شهد، زنبورها دیگر نیازی به اضافه کردن آنزیم‌ها نداشته و یا مقدار بسیار کمی به آن اضافه می‌کنند که در این صورت هیچگونه خاصیت درمانی در آن نمیتوان یافت نمود.

در آزمایشگاه های تخصصی کلیه فاکتورهای عسل مورد آزمایش قرار گرفته و با نتیجه به دست آمده می توان قیمت عسل را مشخص نمود.

بچه‌دهی

به عملی گفته می‌شود که طی آن کندو احساس نیاز به تولید ملکه جدید و تقسیم شدن می‌کند به این صورت که پس از تولد ملکه جدید ملکه قبل به همراه نیمی از جمعیت کندو را ترک کرده و روی شاخه یا محلی نزدیک به کندو برای  مدت کمی مستقر شده سپس آن محل را به فاصله طولانی و به عنوان محل ثابت برای همیشه ترک میکنند.

نشانه بچه‌دادن کندو

• در اطراف شان به خصوص قسمتهای زیرین قابهای حاوی نوزاد، شاخون‌های متعددی دیده می‌شود
• ملکه تخمریزی را قطع کرده تا آماده‌ی پرواز و ترک کلنی شود
• شربت و کیک در کندو مصرف نمیشود

اکثر زنبورداران رفتار بچه دهی را یک عمل مثبت دانسته و از آن برای تکثیر کلنی استفاده می‌کنند اما این یک رفتار کاملا تضعیف‌کننده برای کندو به حساب می‌آید زیرا باعث کاهش جمعیت و کاهش عملکرد راندمان کندو می‌شود و همچنین ایجاد کننده استرس و شرایط ناپایدار در کندو می‌باشد.